1/9/2007 - DUR NE OLUR SENDE GİTME!

Çağır beni, çağırda büyüsün içimde biriktirdiğim bütün yalnızlıklarım!

Adım adım büyür yalnızlık, yürüdükçe devasallaşır kimsesizlik!

Dur!Ne olur Sende gitme!

Yalnızlığın üzerime yüklediği bu sessizlik artık beni boğuyor.

 Buradayım baksana karanlığın tam ortasında.

N'olur artık gitme. Sana çok ihtiyacım var.

Kurtulmak istiyorum ama koşamıyorum.

Çaresizlikten sokaklara takılp düşüyorum.

Off bu kadar mı zor sen ,

Bu kadar mı zor sensizlik ki...

Artık bağırmak istiyorum sesimin yettiğince!!!

Bağıra bağıra ağlamak ve haykırmak istiyorum ''SENİ SEVİYORUM'' diye...

1/9/2007 - AŞK BENİM AMA HİÇ SENİM OLMAMIŞ

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim. Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa …?
Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık, yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer, zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için. Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için. Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,
Sanki benim hiç senim olmamış gibi…

1/9/2007 - Duyuyormusun? Ordamısın?

Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma

Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum

Duyuyor musun, orada mısın,
Var mısın, yok musun?
Bir tek şeyi unutma!

Seni sevdim ben.

Yanarak, yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak....

8/8/2007 - DÖN BE BİRTANEM!

bir gün daha geçti sensiz
beni bana bırakışın , yokluğunun acısı
ve dahası
sesine,tenine, senden olan herşeye hasret kalmalar
dön be bitanem
beni bana bırakma
yaşamayı yeğlemişsek buralarda
bil ki : senden başkası neden değildir buna

dön be bir tanem

ben sensiz hiçim

sesini dudaklarındaki sıcaklığı özledim

o hiç değişmeyen kokunu özledim

 o sısacacık sevgine sevgine muhtacım

dön ela gözlüm  dön!

 SENİ SEVİYORUM!!!

8/8/2007 - NERDESİN BAHAR GÖZLÜM!

Nerdesin bahar gözlüm ömrüm tükeniyor.
Yanımda olmanı istemiyorum ben
Gecelerim sabaha kavuşmuyor,
Hüzün bulutlarıyla ayrılığa ağlıyor...